آموزش پاستل
نقاشی با پاستل، ترکیبی منحصر به فرد از طراحی و نقاشی است که به هنرمند اجازه میدهد بافت، رنگ و نور را به شکلی مستقیم و ملموس بیان کند. پاستلها (که در دو نوع روغنی و گچی موجودند) به دلیل قابلیت ترکیبپذیری بالا و درخشندگی رنگها، طرفداران زیادی دارند. آموزش پاستل نیازمند آشنایی با انواع پاستل، سطوح مناسب و تکنیکهای ترکیب رنگ است.
نرمتر، پودریتر و با پیگمنت بالا هستند. برای ایجاد رنگهای درخشان، ترکیبهای نرم و ضربات گسترده مناسباند. به راحتی با انگشت، پد یا ابزارهای ترکیبکننده مخلوط میشوند. شکنندهتر هستند.
خمیریتر، چربتر و با پیگمنت بالا هستند. کمتر پودر میشوند و قابلیت ترکیبپذیری متفاوتی دارند. خطوط و ضربات قلم مشخصتری ایجاد میکنند و برای تکنیکهایی مانند خراشیدن (Sgraffito) مناسباند.
شبیه به مدادرنگی اما با مغزی پاستل. برای جزئیات دقیق، خطوط ریز و ترکیب با پاستلهای گچی یا روغنی ایدهآل هستند.
کاغذهای با بافت زبر (مانند Canson Mi-Teintes، Pastelmat) بهترین گزینه هستند زیرا پودر پاستل را به خوبی در خود نگه میدارند. مقواهای آبرنگ نیز قابل استفادهاند.
انگشتان دست، پدهای کاغذی (Blending Stumps)، دستمال کاغذی، قلموهای نرم (برای پاستل گچی).
اسپریهای مخصوص برای ثابت کردن لایههای پاستل روی سطح، به خصوص برای پاستل گچی که مستعد ریزش است. استفاده بیش از حد میتواند باعث کدر شدن رنگها شود.
ابزاری برای پخش کردن و برداشتن پاستل.
معمولاً از رنگهای روشنتر شروع کرده و به سمت رنگهای تیرهتر پیش میروند، یا ابتدا طرح کلی را با رنگهای متوسط اجرا میکنند.
با استفاده از انگشتان، پدها یا ابزارهای ترکیب، رنگها را روی سطح به هم میمالند تا طیفهای جدیدی ایجاد شود. این کار باید با ظرافت انجام شود تا از “گِل شدن” رنگها جلوگیری شود.
برای پوشاندن سطوح وسیع، از کناره پاستل استفاده کنید.
با نوک پاستل یا مداد پاستل، جزئیات دقیق را اضافه کنید.
پس از اتمام کار یا در مراحل میانی، از اسپری تثبیتکننده استفاده کنید (در فضای باز یا با تهویه مناسب).
ضربات قلم در پاستل روغنی مشخصتر است. میتوانید از این ویژگی برای ایجاد بافت و حرکت استفاده کنید.
پاستل روغنی را میتوان با استفاده از انگشت، کاردک یا حتی حلالهای روغنی (با احتیاط و در فضای باز) ترکیب کرد.
با ابزاری تیز، لایهای از پاستل روغنی را خراش دهید تا لایه زیرین نمایان شود.
کاغذ یا مقوای مناسب را انتخاب کرده و طرح کلی سوژه را با مداد (به صورت کمرنگ) یا مداد پاستل روی آن اجرا کنید.
با پاستل گچی یا روغنی، سطوح اصلی رنگ را ایجاد کنید. در این مرحله میتوانید بافت و ترکیب رنگ را آغاز کنید.
با استفاده از ابزارهای مناسب، رنگها را با هم ترکیب کرده و نرمی یا تندی دلخواه را ایجاد کنید.
با مداد پاستل یا نوک پاستل، جزئیات ریز، خطوط و کنتراستهای نهایی را اضافه کنید.
در صورت استفاده از پاستل گچی، اثر را تثبیت کنید.
هنگام کار با پاستل، از نور مناسب و یکنواخت استفاده کنید تا رنگها را درست ببینید.
پاستل گچی بسیار پودری است. مراقب باشید که اثر انگشت یا قلم شما، رنگهای دیگر را خراب نکند. دستکش میتواند مفید باشد.
در استفاده از تثبیتکننده زیادهروی نکنید، زیرا ممکن است باعث کاهش شفافیت رنگ شود.
ترکیب پاستل گچی و روغنی میتواند نتایج جالبی به همراه داشته باشد، اما نیاز به تجربه دارد.
تکنیکهای ترکیب، لایهبندی و ایجاد بافت با پاستل، با تمرین مستمر بهبود مییابد.
نقاشی با پاستل، تجربهای لمسی و پرانرژی است که به شما امکان میدهد خلاقیت خود را به شیوهای بیواسطه بیان کنید. با تمرین و کشف تکنیکهای مختلف، میتوانید آثاری چشمنواز با این مدیوم خلق کنید.